-بعضی ها نام این روزها را گذاشته اند زندگی

...و من لحظه ای زندگی می کنم

اما

چشم هایم بسته است...

زهرا.م

 "هجرانی"

 جهان را بنگر سراسر که به رختِ رخوتِ خوابِ خرابِ خود از خویش بیگانه است. و ما را بنگر بیدار که هُشیواران ِ غم ِ خویشیم. خشم آگین و پرخاشگر از اندوه ِ تلخ ِ خویش پاس داری می کنیم، نگه بان عبوس ِ رنج خویشیم تا از قاب ِ سیاه ِ وظیفه ای که بر گِرد ِ آن کشیده ایم خطا نکند. و جهان را بنگر جهان را در رخوت ِ معصومانه ی خوابش که از خویش چه بیگانه است!

 **

ماه می گذرد در انتها ی مدار سردش. ما مانده ایم و روز نمی آید.

(ترانه های کوچک غربت- احمد شاملو)

احمد محمود را با ترجمه ی کتاب "آدم زنده" * شناختم... آنقدر دقیق و نکته بین ترجمه کرده بود که وقتی می خواندم لذت میبردم ، قشنگی کتاب "آدم زنده" یک طرف و ترجمه ی شیرین و به یاد ماندنی احمد محمود طرفی دیگر...آنقدر پیش رفته بود که حتی اشکالات نویسنده را هم گرفته بود و در پی نوشت توضیح داده بود که چه باید کجا بود و چه نباید... اما افسوس که او را هم از دست داده ایم و من تا امسال نمی دانستم که مزارش در امام زاده طاهر مهرشهر کرج است... در همین نزدیکی ها... وچه غریب زیستند و غریب ماندند...

*آدم زنده: ممدوح بن عاطل ابونزال/به ترجمه احمد محمود

نقاره ها ز اوج مناره وزیده اند
مردم صدای آمدنت را شنیده اند
زیباتر از همیشه شده آستان تو
آقا! چقدر ریسه برایت کشیده اند

به یاد قیصر امین پور که حرف آخر عشق شروع نام اوست...

هوا اینجا غریب است و گمانم غربتی باشد

دلم تنگ است و دلتنگی گمانم قیمتی باشد

زهرا.م

باد می دود /
بهار می دود /
رود بی قرار می دود / ابر می دود / درخت می دود

کوه استوار می دود / هرچه ساده هرچه سخت می دود

کرم خاکی از میان خاک / بی صدا می دود
پیچکی شکسته با عصا / می دود
سنگریزه ای بدون دست و پا / می دود
می دود ولی چرا ؟ می دود ولی به مقصد کجا ؟
غنچه های نوجوان / درخت های پیر
آسمان سرفراز و خاک سربه زیر
روزهای زود و سالهای دیر
هرچه بود و هرچه می شود / هرچه رفت و هرچه می رود
می دود به سمت پس کجاست ؟ کو ؟
می دود به پای جستجو
می دود به های و می دود به هو
می دود فقط به سوی او

 عرفان نظر آهاری